Wojna widziana z poziomu łap. O granicach człowieczeństwa i losach tych, którzy nie mogą się bronić.
Takie teatralne zadanie postawili przed sobą autorzy spektaklu „Psy i ludzie” i zrealizowali je 28 września w sali widowiskowej legionowskiego ratusza.
Napisali o swoim spektaklu:
Przed wojną w Ukrainie mieszkało około 750 tysięcy psów i ponad pięć milionów kotów. Nie wiemy, ile z nich przeżyło, ile zginęło w bombardowaniach, a ile wciąż błąka się po ruinach, cichutko nawołując właścicieli, którzy nigdy nie wrócą.
W schronisku o wiele mówiącej nazwie Ostatnia Iskra Nadziei Liudka zajmuje się psami uratowanymi z terenów przyfrontowych. Karmi je, myje i – za niemałą opłatą – szuka im nowego domu. Jednak za zamkniętymi drzwiami miejsce to nie przypomina bezpiecznej przystani dla straumatyzowanych zwierząt. Z każdym dniem przesuwa się granica tego, co można jeszcze nazwać opieką, a co już jest przemocą.
„Wszystkie zwierzęta wyglądają jak ludzie, a ludzie jak zwierzęta – tak zaczyna się sztuka Volkonsky’ego. Wydarzenia autentyczne mieszają się tu z fikcją, rzeczywistość rozpływa się w sennym koszmarze, a podział na to co „ludzkie” i „zwierzęce” rozmywa się. W „Psach i ludziach” przyglądamy się wojnie, ale nie z perspektywy frontu, heroizmu czy narodowych narracji. Patrzymy okiem tych najbardziej bezbronnych ofiar konfliktu, których los leży w rękach innych.
Co to właściwie znaczy normalność? I czy da się do niej wrócić, gdy codzienność zostaje przerwana hukiem i wyciem syren? Czy istnieją granice człowieczeństwa? A jeśli tak, to gdzie one leżą?
Twórcami prezentacji byli: reżyser - Greta Oto oraz aktorzy: Anna Andrzejewska, Filip Krupa, Grzegorz Łabuda, Krzysztof Rogucki, Anita Szymańska, Karina Grabowska-Fiałek.
Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego w ramach programu OFF Polska organizowanego przez Instytut Teatralny im. Zbigniewa Raszewskiego w Warszawie.
Spektakl jest wyprodukowany przez Stowarzyszenie Rozwoju Gitarystyki Polskiej.
Identyfikacja graficzna : Vlad Boyko
